05 - De aanwijzende voornaamwoorden.
Este en ese zijn aanwijzende voornaamwoorden, dat wil zeggen woorden, die
zelfstandigheden (personen of zaken) aanwijzen en daarbij te kennen geven, dat deze
zich op kleinere of grotere afstand van de spreker bevinden.
De aanwijzende voornaamwoorden komen, evenals de lidwoorden en de bijvoeglijke
naamwoorden, in vorm wat geslacht en getal betreft overeen met de naamwoorden,
waarbij ze horen.
Este en ese hebben de navolgende vormen:
	Mannelijk	Vrouwelijk
Enkelvoud	este	esta
meervoud	estos	estas
Enkelvoud	ese	esa
meervoud	esos	esas
Enkelvoud	aquel	aquella
meervoud	aquellos	aquellas
Este betekend deze, dit en duidt een zelfstandigheid aan, die zich dicht bij de spreker bevindt.
Este muchacho es su hermanito		Deze jongen is zijn broertje
Este juego es aburrido		Dit spel is vervelend
Esta lección es dificil		Deze les is moeilijk
Estos aviadores son muy fuertes		Deze vliegeniers zijn zeer sterk
Ese betekend die, dat en duidt een zelfstandigheid aan, die zich dicht bij de toegesproken
persoon bevindt.
Ese juego no es para machachos		Dat spel is niet voor jongens
Esa lección no es muy dificil		Die les is niet erg moeilijk
Esos señores no son soldados		Die heren zijn geen soldaten
Esas muchachas son hermanitas		Die meisjes zijn zusjes
Este geeft dus een persoon of zaak aan dicht bij de spreker.
Ese geeft dus een persoon of zaak aan dicht bij de toegesproken persoon.
Wanneer éste en ese zelfstandig worden gebruikt, dat wil zeggen los van het naamwoord,
dat zij aangeven, stemmen zij in geslacht en getal met dat naamwoord overeen, bijvoorbeeld:
¿ Es éste tu hermanito ?		Is dit je broertje ?
No, ese no es mi hermanito.		Neen, dat is mijn broertje niet.
¿ Son éstas tus hermanitas ?		Zijn dit je zusjes ?
Si, esas son mis hermanas.		Ja, dat zijn mijn zusters.
Opmerkingen:
In het Spaans stemmen éste en ese wat geslacht en getal betreft overeen met het woord, dat zij
bepalen, In het nederlands volstaan wij met de onzijdige vormen dit en dat voor enkel en meervoud,
mannelijk en vrouwelijk
Wij zien, dat doormiddel van het verschil in betekenis tussen de aanwijzende voornaamwoorden
wordt aangegeven waar de bedoelde personen of zaken zich ten opzichte van de spreker en de
toegesprokene persoon bevinden.